Di Sela Kasibukan Sekdes: Reureuh Sakedap, Seuri Sakedap

Jadi sekretaris desa mah teu saukur nyatet surat, ngurus administrasi, jeung narima tamu nu datang teu eureun-eureun. Ti isuk kénéh geus disambut ku map numpuk siga gunung mini, pulpen nu sok ngiles sorangan, jeung printer nu sok “mogok nasional” pas keur buru-buru. Tapi sanajan kitu, aya waé sela-sela kasenggangan nu bisa dipaké pikeun ngaleungitkeun cape, bari seuri sakedap.

Mun jam tos rada reureuh, biasana Sekdes sok nyempetkeun ngopi heula. Kopina henteu kudu mahal, nu penting panas jeung amisna pas. Bari ngopi, sok aya waé obrolan jeung rekan kerja. Mimiti ti bahasan cuaca, harga cabé nu naék turun siga roller coaster, nepi ka carita warga nu kadang-kadang leuwih seru tibatan sinetron. Seuri leutik di kantor mah penting, supaya haté henteu garing siga kerupuk teu kakeueum sambel.

Aya kalana, Sekdes ogé sok ngabodor sorangan. Contona, mun loba pisan surat nu kudu ditandatangan, sok ngomong, “Ieu mah lain Sekdes, tapi mesin tanda tangan versi manual.” Atawa mun komputer rada lila muka file, sok dibodor, “Sabar atuh, ieu komputer meureun keur mikir heula, lain robot.” Candaan leutik kitu sok jadi vitamin seuri pikeun sakantor.

Di sela-sela kasibukan, aya ogé nu nyempetkeun maca berita, ningali foto kagiatan desa, atawa sakadar ngulinkeun HP bari ngadengekeun lagu Sunda. Sanajan ukur sababaraha menit, tapi cukup pikeun ngecas deui sumanget, supaya bisa neruskeun pagawean kalayan haté leuwih riang.

Jadi, sanajan tugas Sekdes pinuh ku tanggung jawab jeung deadline nu sok ngudag-ngudag siga tukang kredit, tetep waé kudu aya waktos pikeun reureuh jeung seuri. Sabab hirup di kantor desa mah lain ukur soal arsip jeung cap stempel, tapi ogé ngeunaan kabagjaan leutik nu ngajadikeun pagawean karasa leuwih hampang jeung pinuh rasa syukur.

Pokona mah, reureuh sakedap, seuri sakedap, tuluy siap deui ngalayanan masarakat kalayan sumanget anyar. (Iim Abdurohim)